Choć drzewo było najważniejszym materiałem w twórczości Pecucha, rzeźbiarz sięgał także po kamień, traktując go jako środek wyrazu do bardziej monumentalnych, trwałych i sakralnych realizacji. Jego prace kamienne są rzadsze, ale dobrze pokazują, jak potrafił zachować swój charakterystyczny styl także w twardym materiale.
Kamienne rzeźby Pecucha najczęściej obejmują: sacrum, tematy pomnikowe i upamiętniające; ujęte są figuratywnie o prostych, archetypicznych formach. Są to realizacje bardziej monumentalne niż jego rzeźby w drzewie.
W kamieniu Pecuch stosował: uproszczone, zwarte bryły, oszczędność gestu, gładkie, miękko prowadzone powierzchnie, rytmizowany kontur bez nadmiaru detalu. Mimo twardego materiału jego rzeźby zachowują organiczność i miękką linię, typową dla jego stylu. Kamienne prace mają powagę i wyciszenie, wyróżniają się spokojem i geometryzacją, ale nadal są identyfikowalne jako jego dzieła.